Iedereen is een projectmanager

Ook al denkt men anders, in iedereen schuilt een projectmanager. Bij elke activiteit waarbij nagedacht moet worden over het beschikbare budget, waarbij een planning gemaakt moet worden, heeft men projectmanagement vaardigheden nodig. Niet overtuigd? Zie het voorbeeld hieronder.

Avondeten

Stel, het avondeten voor het gehele gezin moet geregeld worden. Dan zal er eerst nagedacht moeten worden over de mogelijke oplossingen én wat het zal gaan kosten. De volgende oplossingen zijn bijvoorbeeld mogelijk:

–> Oplossing 1 is bijvoorbeeld te gaan uit eten,

–> Oplossing 2 is zelf koken,

–> Oplossing 3 is het halen van eten (bijvoorbeeld bij een chinees restaurant),

–> Oplossing 4 is het laten brengen van eten (bijvoorbeeld pizzakoerier).

De kosten voor oplossing 1 zal relatief hoog zijn, de kosten voor oplossing 2 zal relatief laag zijn en de kosten voor oplossing 3 en 4 zal waarschijnlijk tussen die van oplossing 1 en 2 inzitten. Indien al deze mogelijke oplossingen met hun kosten in een document gezet worden, wordt dit een business case genoemd. Vaak staan in een business case ook de verwachte opbrengsten bij, al zal dat hier wat moeilijker zijn.

Betrokkenen bij het project avondeten

Na overleg met de partner (hier in de rol van executive, oftewel degene die het project zal beoordelen) over de mogelijke oplossingen, wordt besloten om zelf te gaan koken. De kinderen, die weliswaar geen geld inbrengen, maar wel een belangrijke stempel op het eten drukken, zijn ook om hun eisen en wensen gevraagd. De kinderen hebben hier de rol van Senior User.

Ook het recept is al bekend (pff, scheelt een hoop tijd met zoeken), dan zal het wel nog uitgevoerd moeten gaan worden. Wat is daar voor nodig?

  1. het recept, al dan niet op papier, met ingrediëntenlijst.
  2. de ingrediënten zelf.
  3. kook toebehoren, zoals potten, pannen, keuken, etc.
  4. geld.
  5. tijd!

Nadat het bekend is wat er gekookt gaat worden, zal gecontroleerd moeten worden of alle ingrediënten in huis zijn. Wat niet in huis is, zal gekocht moeten worden. De Senior Supplier (supermarkt) is verantwoordelijk voor het leveren van goederen voor het avondeten. De projectmanager zorgt ervoor dat de ingrediënten op tijd in huis zijn, tegen aanvaardbare kosten.

De planning

Belangrijk in dit hele verhaal is de planning. Voor een planning heeft men tijd nodig. Eerst zal er tijd nodig zijn om het project te plannen, om te weten wat eerst moet, hoe lang het zal gaan duren, etc. om op tijd klaar te zijn. Daarna is er tijd nodig om de planning uit te voeren. Want zeg nou zelf, als je om 6 uur aan tafel wil en je gaat om half 6 boodschappen doen voor een quiche die minstens een half uur in de oven moet, dan zal het duidelijk zijn dat je dat niet gaat halen.

Als alles gedaan is, oplossingen zijn onderzocht, er is een oplossing gekozen, er is een planning gemaakt en uitgevoerd, dan kan er genoten worden van de maaltijd (afsluiten van het project). En zoals al eerder gezegd, in iedereen zit wel een projectmanager….

Devil is in the details

Ik was pas op Schiphol en daar kijk ik altijd mijn ogen uit. Niet alleen vanwege de mensen die daar lopen, maar ook de gebouwen vind ik zeer interessant. Zo zijn er in de verschillende ruimtes ’trucjes’ toegepast. Bijvoorbeeld om ervoor te zorgen dat mensen niet zo snel tegen de scheve palen aanlopen, is er een kring van glimmende tegels rondom gelegd. In de zee van matte tegels vallen deze op en lijkt het dus alsof het daar nat is. Mensen hebben onbewust de neiging om niet in plassen te gaan lopen, want nat is glad, waardoor men er omheen loopt en dus zo hun hoofd niet stoot.

Er is echter 1 plek waar ik mij iedere keer weer verbaas over de afwerking en dat is in de WC. Aan de buitenkant zijn het hele mooie brede wc’s, als ik erin zit dan verbaas ik mij iedere keer weer over hoe dichtbij de muur de klink zit. En iedere keer  denk ik weer: “Hadden ze dat toch niet anders kunnen doen?”. Maar dan bedenk ik ook dat het niet altijd bij het begin van een project alle details al bekend zijn noch uitgetekend zijn.

Projecten zijn er in alle soorten en maten. Of er nu een nieuw gebouw gemaakt moet worden, een nieuw product ontwikkeld moet worden of een nieuw IT-systeem neergezet mag worden, in grote lijnen is het eindproduct wel bekend, maar de weg ernaar toe of de specifieke uitwerking ervan nog niet. En het venijn zit hem vaak in de details. Zelfs als iedereen over het eind eens is, dan nog ontstaan er veel problemen bij de uitwerking. Want afdeling A gaat voor rood, terwijl afdeling B toch echt liever met blauw aan de slag gaat.

Hoe is dit te voorkomen?

Een project volledig van A tot Z plannen, waarbij alle details al bekend zijn, is niet mogelijk. Ja, achteraf, maar elk project is achteraf goed te plannen. Deel het project op in behapbare delen (fasen) en plan niet verder vooruit dan voor dat deel waarvan alle details bekend zijn. Als het goed is, is dat de huidige fase van het project of de volgende fase van het project. Los de problemen op voor die details die nu spelen en laat de overige problemen voor wat ze zijn. Los wel alvast de problemen op voor de grote zaken die in een  andere fase gaan spelen. Zo blijft het project behapbaar en bestuurbaar.

En wat betreft de deurklink in de wc bij Schiphol, op het moment dat het duidelijk werd dat de klink erg dicht bij de muur terecht zou komen, had er naar een ander deurbeslag gekeken moeten worden. Eentje die meer ruimte zou geven. Of de muren hadden smaller gemaakt moeten worden. Maar ja, waarschijnlijk was voor beide oplossingen aan het begin al een besluit genomen en kon aan het einde het besluit niet meer terug gedraaid worden, zonder grote kosten.

How projects really work

Al tijdens mijn studHoe een misverstand in de wereld komtie Industrieel Ontwerpen kwam ik dit plaatje tegen. Dit is een klassiek voorbeeld van hoe een misverstand in de wereld komt, maar ook hoe makkelijk het is om elkaar niet goed te begrijpen. Bijvoorbeeld, je wil een stoel hebben voor boven op zolder. Deze stoel mag niet te veel kosten en moet wel comfortabel zitten. De verkoper in de winkel komt direct met een stoel aanzetten, maar dat was niet wat je in gedachten had. Waar gaat het mis?

Ten eerste, wat is niet te duur? Is dat 500 euro of is dat 50 euro? De prijs die je ervoor wil betalen is afhankelijk van je referentiekader. In welke winkel ben je? Ikea of meubelwinkel? Mocht je op internet hebben gekeken naar stoelen, dan kan zelf 50 euro al te veel zijn.

Ten tweede, wat is comfortabel? Elke stoel zit comfortabel na een lange dag lopen. Maar zit de stoel ook lekker na 10 minuten? En na een half uur of een uur? En waar wordt de stoel voor gebruikt? Een stoel om lekker een boek in te lezen is een andere stoel dan een stoel voor aan een bureau. Klinkt logisch, toch?

Ook binnen een project kan het op deze manier mis gaan. De opdrachtgever heeft de oplossing in gedachten, maar maakt dat niet expliciet duidelijk. Binnen welke tijd, budget en met welke kwaliteit het project moet eindigen is vaak vooraf niet duidelijk gespecifieerd. Soms is er zo weinig tijd om een goede overdracht te doen, waardoor het project wel moet misgaan. Eigenlijk moet je op dat moment zeggen: “Nee, ik doe het niet!”. Helaas denken de meeste mensen aan een half woord genoeg te hebben, waardoor voor de opdrachtgever de witte vlekken ingevuld worden, met alle gevolgen van dien.